Nie. Kobieta po stracie ciąży powinna być umieszczona w sali jednoosobowej. Jeżeli takie sale są zajęte, pacjentka nie może przebywać z kobietami w ciąży ani z kobietami w połogu, których ciąża zakończyła się urodzeniem zdrowego dziecka.
Tak, masz prawo do konsultacji psychologicznej i opieki duchownego swojego wyznania.
Nie. Personel powinien odpowiednio zabezpieczyć materiał, aby wykonanie badań genetycznych było możliwe.
Tak, należy wykonać badania genetyczne w celu ustalenia płci i zgłosić się ponownie do podmiotu leczniczego celem wystawienia elektronicznej karty martwego urodzenia. Karta martwego urodzenia powinna zostać wysłana w sposób bezpieczny przez ten podmiot do USC. Następnie od momentu jej wystawienia rodzice mają 3 dni na zgłoszenie urodzenia w USC.
Po stracie ciąży pacjentka ma prawo do:
Niezbędne jest otrzymanie zaświadczenia o martwym urodzeniu. Taką samą funkcję będzie pełnił akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe i – jeśli znana jest płeć.
Trwa 8 tygodni (56 dni). Dzień poronienia/martwego urodzenia jest pierwszym dniem tego urlopu.
Zasiłek pogrzebowy wynosi 7000 zł i przysługuje, gdy został zorganizowany pochówek i możliwe jest przedstawienie odpowiednich faktur za pochówek. Pozostałe potrzebne dokumenty to wniosek ZUS Z-12 oraz zaświadczenie o martwym urodzeniu, karta zgonu albo akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe.
Mama ma prawo skorzystać z urlopu okolicznościowego zawsze, gdy musi wykonać czynności związane z okolicznością. W praktyce nie powinno być większych problemów, by skorzystać z 2 dni z tytułu śmierci i pogrzebu, jeżeli odbywa się on po zakończeniu skróconego urlopu macierzyńskiego (dotyczy najczęściej pochówków gminnych). Trudniej jest uprawdopodobnić potrzebę skorzystania przez kobietę z 2 dni z tytułu urodzenia, jeżeli przebywała ona na skróconym urlopie macierzyńskim – ze względu na odległość w czasie.
Prawo do pochówku przysługuje niezależnie od czasu trwania ciąży.
Nie. Jeżeli wyrażasz wolę pochówku i zostały dopełnione wymagane formalności, szpital nie powinien odmówić wydania ciała.
Tak. Prawo do pochówku nie jest uzależnione od ustalenia płci.
Konieczne jest zaświadczenie o martwym urodzeniu oraz karta zgonu.
Tak. Jeżeli rodzice zrzekają się prawa do pochówku indywidualnego, ustawowy obowiązek pochówku spada na gminę, w której doszło do poronienia lub martwego urodzenia.
Tak. Indywidualny pochówek nie jest obowiązkowy bez względu na etap ciąży.
Nie. W pierwszej kolejności decyzja należy do rodziców lub innych osób uprawnionych do pochówku.
To zależy od etapu postępowania oraz od tego, co stało się z ciałem dziecka. Jeżeli masz wątpliwości, jak najszybciej skontaktuj się ze szpitalem. Do momentu zbiorowej kremacji lub zbiorowego pochówku powinnaś mieć możliwość zmiany decyzji.
To dokument, który przysługuje po stracie ciąży bez względu na etap oraz upoważnia do skorzystania ze świadczeń przysługujących po stracie ciąży (skróconego urlopu macierzyńskiego oraz zasiłku pogrzebowego).
Nie. Zaświadczenie może wystawić każdy lekarz ze specjalizacją z ginekologii i położnictwa (lub w trakcie specjalizacji) albo położna.
Otrzymanie zaświadczenia przysługuje bez względu na etap ciąży. Prawo pracy nie rozróżnia pojęć „poronienie” i „martwe urodzenie”, zatem lekarz powinien wydać dokument. Rozróżnienie tych pojęć dotyczy tylko dokumentacji medycznej, której to zaświadczenie nie stanowi.
To dokument medyczny wystawiany przez podmiot leczniczy, który umożliwia zgłoszenie dziecka do Urzędu Stanu Cywilnego. Jest sporządzana wyłącznie wtedy, gdy znana jest płeć dziecka.
Nie, jeśli możliwe jest ustalenie płci dziecka.
Nie zawsze. Jeżeli do straty doszło na późniejszym etapie, lekarz może być w stanie określić płeć organoleptycznie. Przy wczesnych poronieniach najczęściej jedyną możliwością ustalenia płci są badania genetyczne.
Po przekazaniu karty martwego urodzenia przez placówkę medyczną należy zgłosić urodzenie w ciągu 3 dni do Urzędu Stanu Cywilnego właściwego ze względu na miejsce urodzenia. W USC sporządzany jest akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe. Urzędnik pyta rodziców o imię, a jeżeli rodzice nie są w stanie go nadać, musi to zrobić kierownik USC.
Zarejestrowania dziecka należy dokonać do 3 dni od momentu, kiedy do USC została przekazana karta martwego urodzenia.
To dokument, który upoważnia do pochówku. W przypadku straty ciąży w wyniku poronienia/martwego urodzenia wypełniane są jedynie punkty 7–9 w części dla administracji cmentarza.
Tak. Każdy pacjent ma prawo do uzyskania kopii swojej dokumentacji medycznej.
Poproś o pisemną odmowę wraz z uzasadnieniem. Możesz również zwrócić się o pomoc do Rzecznika Praw Pacjenta lub organizacji wspierających osoby po stracie ciąży.
Tak. Po poronieniu istnieje możliwość wykonania badań genetycznych materiału z poronienia. Mogą one pomóc ustalić, czy przyczyną utraty ciąży były nieprawidłowości chromosomalne płodu.
W celu ustalenia przyczyn poronienia i/lub ustalenia płci dziecka.
Do badań genetycznych wydawany jest jedynie materiał genetyczny dziecka – fragment kosmówki, innych błon płodowych, łożyska lub pępowiny.
Nie. Decyzja o wykonaniu badań należy wyłącznie do Ciebie.
Jak najszybciej po poronieniu. Materiał przeznaczony do badań nie powinien być umieszczany w formalinie, ponieważ uniemożliwia ona wykonanie większości badań genetycznych.
Tak, w nowych standardach opieki okołoporodowej (maj 2026) znalazł się zapis, że personel powinien odpowiednio zabezpieczyć materiał do badań.
Tak. Jeżeli wyrażasz taką wolę, szpital powinien umożliwić pobranie lub wydanie materiału do badań zgodnie z obowiązującymi procedurami.
Tak. Jeżeli badanie potwierdzi płeć dziecka, wynik może stanowić podstawę do wystawienia karty martwego urodzenia, a następnie rejestracji dziecka w USC.
Nie. Badania wykonuje się prywatnie.
To zależy od laboratorium oraz zakresu badania. Ceny najczęściej wynoszą od kilkuset do około dwóch tysięcy złotych.
Tak. Należy odpowiednio zabezpieczyć materiał do badań (jałowy pojemnik oraz sól fizjologiczna).
Tak. Należy zgłosić się do wybranego przez siebie zakładu pogrzebowego.
Tak, jeżeli posiadasz dokumentację medyczną potwierdzającą ciążę (np. opis wizyty lekarskiej), na podstawie której lekarz wystawi zaświadczenie o martwym urodzeniu.
Tak, ale tylko w sytuacji, kiedy w Twojej okolicy działają organizacje, które zajmą się organizacją takiego pochówku, lub gdy gmina przedstawi procedurę przekazania ciała do pochówku gminnego. W praktyce jest to dużo trudniejsze niż indywidualne pochowanie.
